تبلیغات
نـــــدای عــــاشــــــــورا - هر آنچه در مجلس بیعت با امام حسین(ع) گذشت؟
 
نـــــدای عــــاشــــــــورا
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : ندای عاشورا
نویسندگان
سنت یادكرد حماسه عاشورا همه‌ساله شور و ولوله‌ای خاص در كشورمان برپا می‌كند، تكاپویی كه یك بار دیگر این سؤال تاریخی را به اذهان متبادر می‌سازد كه؛ به‌راستی این حسین كیست كه جان‌ها همه شیفته اوست.

ابا عبدالله‌الحسین‌(ع) در یك نیمروز داغ بر ساحل تشنگی قد برافراشت و حماسه‌ای آفرید كه توفنده و دامنگستر در آوندهای تاریخ جریان دارد و امروز و هر روز چراغ راه نسل‌هاست. یكی از راه‌های شناخت اهداف امام‌حسین‌(ع) در سفر شهادت از مدینه به مكه و از مكه به سمت كوفه و آنگاه كربلا، همانا تامل بر سخنان آن حضرت در موقعیت‌ها و مقاطع مختلف است.

 

آنچه در پی خواهد آمد نقل فرازهایی از این سخنان ضمن تبیین شأن نزول هر یك از آن‌ها در قالب یادداشت‌هایی كوتاه است. بدان امید كه راهی به سوی شناخت فلسفه نهضت حسینی (ع) گشوده شود.

 

در پی مرگ معاویه در نیمه ماه رجب سال60 (ه.ق) یزید، پسر وی، بر كرسی خلافت نشست و بلافاصله طی نامه‌های متعددی به والیان نقاط مختلف، خلافت و جانشینی خود را اعلام كرد و از آنان خواست از مردم برای وی بیعت بگیرند.

 

یزید در نامه‌ای اختصاصی به ولیدبن عتبه والی مدینه، تاكید كرد نسبت به سه شخصیت مخالف وی كه در مدینه زندگی می‌كردند، یعنی حسین‌بن‌علی‌(ع) عبدالله‌بن عمر و عبدالله‌بن زبیر شدت عمل به خرج داده و از هر راه ممكن از آنان بیعت بگیرد.

 

ولید پس از دریافت نامه با مروان بن‌حكم، حاكم سابق مدینه موضوع را در میان گذاشت. مروان توصیه كرد هر چه زودتر قبل از آنكه خبر مرگ معاویه منتشر شود با ارعاب و زور از هر سه نفر بیعت بگیرد. ولید همان ساعت پیكی به جانب هر سه نفر فرستاد و از آنان خواست برای موضوع مهمی نزد وی بروند.

 

پیك ولید، امام‌(ع) و عبدالله بن زبیر را در مسجد‌النبی یافت و پیغام خود را رسانید. ابن زبیر از این دعوت بی‌موقع به هراس افتاد، ولی امام حسین‌(ع) فرمود: «اری ان‌طاغیتهم قد هلك...» فكر می‌كنم طاغوت بنی‌امیه به هلاكت رسیده و منظور از این دعوت، بیعت گرفتن برای پسر اوست. آنگاه امام‌(ع) به تعدادی از یاران و نزدیكانش فرمود كه خود را مسلح كرده و به همراه آن حضرت حركت نمایند و پیرامون مجلس آماده باشند و در صورت لزوم از آن حضرت دفاع كنند.

 

همان‌گونه كه امام‌(ع) پیش‌بینی كرده بود، ولید ضمن طرح مرگ معاویه و جانشینی یزید خواستار بیعت آن حضرت با وی شد. امام‌(ع) در پاسخ فرمود: شخصیتی همچون من نباید مخفیانه بیعت كند و تو نیز نباید به چنین بیعتی راضی باشی. چون همه مردم مدینه را برای بیعت دعوت كردی ما نیز در صورت تصمیم و به همراه سایر مسلمانان بیعت می‌كنیم.

 

ولید از این پاسخ امام‌(ع) قانع شد. اما مروان به ولید القا كرد كه اگر نتوانی در این مجلس از حسین‌(ع) بیعت بگیری، دیگر نخواهی توانست او را وادار به بیعت كنی، پس چه بهتر كه او را نگه داری تا بیعت كند و یا طبق دستور یزید گردنش را بزنی!

 

امام (ع) با شنیدن این سخنان خطاب به ولید فرمود: ما خاندان رسول خدا(ص) و سرچشمه رسالتیم، خاندان ما خاستگاه آمد و رفت فرشتگان و نزول رحمت خداست. خداوند اسلام را از خاندان ما شروع نموده و تا آخر نیز همگام با خاندان ما به پیش خواهد برد. اما یزید، این مردی كه تو از من توقع بیعت بااو را داری، مردی است شرابخوار كه دستش به خون افراد بی‌گناه آلوده گردیده، او فردی است كه حریم دستورات الهی را در هم شكسته و علناً و در مقابل چشم مردم مرتكب فسق و فجور می‌شود. آیا رواست مثل منی با آن سوابق و اصالت خانوادگی با چنین مرد فاسقی بیعت كند؟

 

با سخنان امام حسین‌(ع) مجلس متشنج شد و همراهان امام‌(ع) كه سی مرد مسلح بودند احساس خطر كرده و وارد مجلس شدند و همراه امام‌ (ع) مجلس را ترك كردند. این سخنان امام در شرایطی ابراز گردید كه هنوز هیچ دعوتی از سوی مردم كوفه از حضرتش به‌عمل نیامده بود و بیانگر این نكته است كه امام‌(ع) از ابتدا مصمم بودند سلطه ظالمانه یزید را كه مقدرات مسلمانان را با عنوان خلیفه مسلمین در دست گرفته بود در هم بشكند و نقاب از چهره آنان برگیرد. لذا با صراحت و بدون پرده‌پوشی از بیعت با یزید سرباز می‌زند.





نوع مطلب :
برچسب ها : عاشورا، امام حسین (ع)، شهادت،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
تاریخ روز

تا شهادت با ولایت ما رهسپاریم

ادامه را شهدا

ندای حق

نور ولایت

حدیث موضوعی اوقات شرعی ..
دعای فرج ..